دعا ، تأمين و رفاه روايت كرده‌اند كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به گروهى از مسلمانان خطاب فرمود كه : « ألا أدلّكم على سلاح ينجيكم من عدوّكم ويدرّ رزقكم ؟ قالوا : نعم . قال : تدعون بالليل والنهار ، فإنّ سلاح المؤمن الدعاء . » ( بحار الانوار ، ج 93 ، ص 291 ) « آيا شما را به سلاحى كه از دشمن نجاتتان دهد و روزيتان را سرازير كند راهنمايى نكنم ؟ گفتند : چرا ! گفت : شب و روز دعا كنيد ، زيرا سلاح مؤمن دعاست . » امنيّت و آسايش مهمترين جنبه‌هايى هستند كه انسان مىخواهد در زندگيش متحقّق كند . امنيّت فقط از طريق رهايى از دشمنان و شرّ آنان تحقّق مىپذيرد و نيز انسان آسايش را فقط زمانى در بر مىگيرد كه خداوند روزى فراوان به او عنايت فرمايد . دعا - آنچنانكه در حديث آمد - سلاح انسان مؤمن است در مقابل دشمنانش ، و وسيلهء آمدن روزى فراوان است . پيامبر در حديثى مىفرمايد : « هر بنده‌اى كه در بيابانى راه رود و دست به ذكر و دعا بگشايد ، خداوند آن بيابان را با حسنات پر مىكند خواه آن بيابان بزرگ باشد خواه كوچك . » ( بحار الانوار ، ج 93 ، ص 292 ) وقتى مؤمن وارد بيابانى شود و خدا را ذكر كند و او را بخواند ، حسنات و بركات ، بيابان را خواه بزرگ باشد خواه كوچك ، پر مىكنند . بنابر اين از صفات